full-time equivalent

Uniwersalna jednostka miary stosowana w zarządzaniu zasobami ludzkimi (HR) i finansach, służąca do standaryzacji i kwantyfikacji nakładu pracy. Oznacza ona potencjał roboczy równoważny pracy jednej osoby zatrudnionej w pełnym wymiarze godzin (standardowo 40 godzin tygodniowo lub 160 godzin miesięcznie). Wskaźnik ten pozwala sprowadzić różnorodne formy zatrudnienia (np. część etatu, umowy zlecenie, nadgodziny) do wspólnego mianownika, ułatwiając planowanie operacyjne.

Kluczową cechą FTE jest odróżnienie "siły roboczej" od fizycznej liczby pracowników (Headcount):

• obiektywne planowanie: 1 FTE to może być jeden pracownik na pełen etat, ale równie dobrze dwóch pracowników na 1/2 etatu lub czterech na 1/4 etatu;
• zarządzanie budżetem: koszty operacyjne (np. licencje oprogramowania, wynagrodzenia) często kalkuluje się w przeliczeniu na FTE, co daje bardziej realistyczny obraz niż liczenie "głów";
• wymiarowanie ruchu: w systemach WFM (Workforce Management) zapotrzebowanie na obsadę (np. do obsłużenia 1000 połączeń) wyraża się w FTE, co pozwala precyzyjnie dobrać liczbę godzin pracy do wolumenu.